d4926389

Afgedankt als gebroken vaatwerk

Mon, 25 Mar 2024 10:27:24 GMT

Geef je scherven maar aan Jezus...

Deze week gedenken we Jezus' lijden, dat Hij Zijn leven gaf voor ons en stierf. Hangend aan het kruis, terwijl Hij vreselijk leed, sprak Hij woorden. Woorden uit de Psalmen waarmee Hij uiting gaf aan Zijn pijn en Godverlatenheid: 'Mijn God, Mijn God, waarom hebt U mij verlaten' (Psalm 22: 2), maar ook aangaf dat Hij zelf de regie had: 'Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest' (Psalm 31: 6).

In het midden van diezelfde Psalm staan woorden die veel indruk op mij maakten, toen ik ze las. 'Afgedankt als gebroken vaatwerk' staat er in vers 13. Zo hing Jezus aan het kruis. Gebutst, verminkt, gebroken, bedekt met bloed. Waardeloos in de ogen van mensen. We geloven dat Jezus na Zijn opstanding een verheerlijkt lichaam heeft gekregen. In mijn ogen is dat lichaam perfect, volledig heel, hemels. Daar horen in mijn beleving geen littekens bij. En toch droeg Hij ze. Hij was herkenbaar aan Zijn littekens... Ik vind dat zo bijzonder.

Wij hebben een God Die weet wat lijden is. Hij ziet het niet alleen, nee, Hij heeft het zelf ondergaan. Hij weet wat het is als je helemaal kapot bent. Als je je door God in de steek gelaten voelt. Als alle hoop je is ontnomen. Als je je voelt als afgedankt gebroken vaatwerk, dat alleen maar geschikt is voor de vuilnisbak. Van nul en generlei waarde. Maar de Bijbel wil ons bemoedigen met een andere boodschap. We zijn zo waardevol dat Jezus Zijn leven gaf voor ons! Wij mogen onze scherven aan Hem geven. Hij ontvangt ze met handen, die aan het kruis zijn doorboord. Hij wil ze helen met een liefdevol hart dat heeft geleden. Hij wil de scherven van ons leven, de scherven van ons gebroken hart, helen met het goud van Zijn liefde. Hij gaat er niet aan voorbij. Hij is er doorheen gegaan. Voor jou. Want jij bent zo onvoorstelbaar waardevol. Zo ontzettend geliefd.

Op de binnenflap van mijn boek staat:

‘Mijn littekens mogen er zijn. Ze zijn gezien, door Jezus. Hij draagt ze nog steeds. Dat geeft me zoveel troost en kracht. Ik kan niet anders dan daarvan vertellen en Zijn liefde uitdragen. Ik hoop dat ik anderen mag helpen met mijn breuklijnen van goud.’

Kwetsbaar

Wed, 07 Feb 2024 12:57:47 GMT

Daar sta ik...

Daar sta ik. Voor meer dan 100 mensen die naar de Zuiderkerk in Drachten zijn gekomen voor mijn boek. Op zich ben ik het wel gewend om een groep toe te spreken, maar dit voelt anders. Dit gaat over mijn boek, mijn kindje dat ontstaan is in mijn hoofd en hart. In een periode dat het niet zo goed met mij ging en ik op zoek moest naar een nieuwe levensinvulling. Durf ik dat te delen? Dat een dominee het spoor ook bijster kan zijn? Depressief is geweest? Met God heeft geworsteld? Ik heb het wel gedeeld, want dit is ook wie ik ben. En juist daardoor heb ik veel geleerd over God, over mijzelf en vooral ook over de ander. Die net als ik kwetsbaar is. Leeft met gebrokenheid. Ik geloof dat God houdt van imperfectie. Wij mogen met al onze kwetsbaarheden onszelf zijn bij Hem. En bij elkaar. Kracht wordt zichtbaar in kwetsbaarheid.

Nestvlieder

Fri, 26 Jan 2024 12:38:15 GMT

Na een lange periode van schrijven, mijn manuscript opsturen naar uitgevers, wachten, echt heel lang wachten, meerdere keren afgewezen worden, opnieuw proberen, mijn manuscript herschrijven, opnieuw opsturen, weer lang wachten, kwam in juli het bijzondere bericht dat twee uitgevers mijn boek uit wilden geven. Ik kon het niet geloven. Twee uitgevers! Het was alsof God mij een knipoogje gaf: ’Zie je wel! Je kunt het! Geloof in je verhaal.’ Uiteindelijk heb ik voor Theo Veldhuis gekozen, uitgever van Triple Boeken in Aalten. We hadden meteen een klik en aan hem durfde ik mijn boek toe te vertrouwen. Samen zijn we het avontuur van ‘Breuklijnen van goud’ aangegaan en bijna is het zover. Mijn boek, dat in mijn hoofd en hart is ontstaan, komt op 2 februari officieel ter wereld. De bevalling staat ingepland en wordt met veel liefde en zorg ingeleid. Het is een nestvlieder. Meteen klaar om het nest te verlaten. Mijn boek, mijn kindje, gaat de wijde wereld in. Welke handen zullen het vasthouden en er in gaan bladeren? Welke ogen zullen over de pagina’s glijden? Welke harten zullen de woorden in zich opnemen en misschien balsem voor de ziel ontvangen? Ik moet mijn boek loslaten en er op vertrouwen, dat het goed wordt ontvangen. Hopelijk hoor ik veel van mijn kindje. Laat het me weten waar het is en wat het teweeg heeft gebracht. En vooral hoop ik dat het veel zegen mag brengen...